Draconis Noctis
Drake — 29 lat
jeniec wojenny — meereeński niewolnik — podwładny wojownik
Zapukała. Odpowiedziała jej głucha cisza. Nikt nie otwierał. Spróbowała jeszcze raz. Bezkresna pustka uderzyła w nią całą siłą, taką na jaką tylko stać było nieskończoną nieobecność. Od progu biła obojętność i wszystkie te negatywne emocje, które jasno dawały ci do zrozumienia: „Bywaj!”. Choć nikt się nie odezwał, dając dowód o swoim istnieniu, w głowie słyszało się słowa, które z taką pasją umysł przyjmował do wiadomości: „Odejdź i więcej się nie pokazuj. Przecież wiesz… nie ma mnie w domu” mimo, ze chwilę wcześniej byłeś niemal pewien, że widziałeś cień znikający za drzwiami. Dopiero teraz wszystko wydawało się takie oczywiste. Nie wierzyła że nie zastanie nikogo, ale podświadomie wiedziała, ze to możliwe. Łudziła się tylko, ze mogłoby być inaczej. Zapukała ostatni raz. Faktycznie, było tak jak mówili – on nie miał serca. Kolejne próby wykrzesania z niego ludzkich emocji spaliły się na panewce.
